اگر روزی بگویند پشت هر زن موفق مردی فداکار قرار دارد قطعا مصداقش زوج حسین نیلچیان و شادی صدر می تواند باشد. همین چند ساعت پیش حسین از شادی می گفت و دلی که تنگ است. شادی از زمان بازداشت هیچ تماسی با خوانده اش نداشته. چند دقیقه پیش حسین زنگ زد و چه حالی می کرد از اینکه صدای همسرش را شنیده است. شادی از آن هاست که نمی توانی او را بشناسی و به جسارت، توان و انگیزه او حسادت نکنی. نمونه اش امشب که از همین فرصت کوتاه تلفن به حسین برای برنامه ریزی آزادی شش نفر از زنان زندانی استفاده کرد. حوصله شرح داستان را ندارم اما خانم وکیل خوب از پس زندان داران و زندان بانان بر می آید. به لطف شادی این روز تلخ و خسته کننده و نا امید کننده پایانی شاد داشت. اما نسرین من هنوز نیامده ...

سوسن طهماسبی مریم حسین خواه و الناز انصاری و یک نفر دیگر که من اسمش را فراموش کرده ام تا دقایقی دیگر آزاد می شوند و آسیه امینی و مهناز محمدی هم که امروز به دلیل نقص مدارک کفالتشان پذیرفته نشده بود هم با ترفند حقوقی شادی صدر آزاد خواهند شد.

پی نوشت: نفر چهارم که اسمش را من فراموش کرده بودم خانومی است به نام کردیانی و عجیب است که هیچ کس او را نمی شناسد به نظر می رسد اطلاعات ما از همه بازداشت شدگان دقیق نیست. ضمنا بچه ها و خانواده های این شش نفر حدود سه ساعت است که در سرمای امشب تهران منتظر آزادی عزیزان شان هستند اما هنوز خبری نیست.